လမ္းမွား

စားတာက ဆန္ျပဳတ္၊
၀တ္တာက ေဗထုတ္၊
ေနတာက တဲစုတ္၊
ဘ၀က သုည၊
အလုပ္က နတၱိ၊
ပညာက ဗလာ၊
ပုခုံးေတြသာ အသားမာတက္၊
ဆင္းရဲတြင္းက နက္စဲ.....။


၀န္နဲ.အား မမ်ွတဲ့ၾကား၊
ကုန္ေစ်းနႈံး တက္သြားခဲ့ေတာ့၊
အနာဂတ္ ခြက္စုတ္တလုံးထဲ၊
သူဘ၀ ေရစုန္မေမ်ာခ်င္ေတာ့လို.၊
သူ.ကိုယ္သူပဲ.....၊
အဆုံးစီရင္လိုက္ေတာ့တယ္။

(ကုန္ေစ်းနႈံးၾကီးျမင့္မႈၾကား ေရႊတိဂုံဘုရားတြင္ မိမိကိုယ္မိမိအဆုံးစီရင္သြားေသာ လူငယ္တဦးအား ခံစားေရးဖြဲ.ပါသည္။)

ဇြဲမာန္(13.12.2008)

ကိုဇြဲမာန္မွ မွ်ေ၀ခံစားသည္။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

နိယာမ

မူလရုပ္သြင္ ခ်ိဳျပဳံးရႊင္ႏွင့္၊
ေတးသံလဲသာ အဆင္း၀ါလည္း၊
ရန္ေဘးသတၱဳ ရွိခဲ့လ်ွင္မူ၊
ရဲစိတ္ ရဲမာန္ ရဲဟန္ပန္နွင့္၊
ခြပ္ေဒါင္းအမွန္ သိေစျမဲ။

မူလရုပ္သြင္ ခ်ဳိျပဳံးရႊင္နွင့္၊
ပညာၾကိဳးစား ဒို.ေက်ာင္းသားတို.၊
ဟုတ္တိုင္း မွန္ရာဆိုရပါမူ၊
ရဲစိတ္ ရဲမာန္ ရဲဟန္ပန္နွင့္၊
ခြပ္ေဒါင္းအလံ လႊင့္ထူျမဲ။

ဇြဲမာန္(13.12.2008)

ကိုဇြဲမာန္မွ မွ်ေ၀ခံစားသည္။

Type the rest of your post here.

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

ေဒါင္းတို႔ ေတးသံ

အိုးေ၀.....အိုးေ၀.....
သံသာ ဟစ္ေကြ်း၊
ေဒါင္းတို႔ ေတးေလး၊
မေန႔က ရွိခဲ့ဘူးတယ္။


အိုးေ၀...အိုးေ၀...
အားမာန္နဲ႔ ဟစ္ေၾကြး၊
ေဒါင္းတို႔ရဲ့ ေတးေလး၊
ဒီေန႔လဲ ရွိေနတယ္။

အိုးေ၀...အိုးေ၀...
မရိုးနိင္စြာ ဟစ္ေၾကြး၊
ေဒါင္းတို႔ ေတးေလး၊
မနက္ျဖန္လဲ ရွိေနအုန္းမယ္။

အခ်ိန္ေတြ ေရြ႔လ်ွား၊
ေဒါင္းပ်ိဳေတြ ေသသြား၊
ေႀကြသြားႀကေပမဲ့၊
ေတးသံက သာစဲ၊
ပိုလို.သာ ျမည္ျမဲ......။

ဇြဲမာန္ 

(13.12.2008)

ကုိဇြဲမာန္မွ မွ်ေ၀ခံစားသည္။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

အက်ိဳးစီးပြား ရွာေဖြႀကသူမ်ား ဤသို႔ကြဲျပား၏

ေလာက၌ မည္သည့္ သတၱဝါမဆို ခ်မ္းသာလုိၾကသည္ခ်ည္းျဖစ္ေလရာ လူသည္လည္း သတၱဝါအစုတြင္ ပါဝင္သျဖင့္ ခ်မ္းသာလိုၾက သည္ပင္ ျဖစ္၏။ ထိုေၾကာင့္ လူသည္ မိမိဘဝ ခ်မ္းသာဖို႔အတြက္ မလြဲမေသြ ရွာေဖြအားထုတ္ရမည္ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ ဘဝ၏ခ်မ္းသာျခင္းကို ရွာေဖြအားထုတ္ရာတြင္ ေလာဘအေပၚ အေျခတည္၍ အားထုတ္သည္လည္း ရွိသလို အေလာဘအေပၚ အေျခတည္၍ အားထုတ္သည္လည္း ရွိၾက၏။ မည္သို႔ေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ ရွာေဖြအားထုတ္သည္ ျဖစ္ေစကာမူ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ သည္ကား မိမိတို႔ဘဝခ်မ္းသာမႈ (ဝါ) ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္မႈကို ရရွိေအာင္ တည္ေဆာက္လိုျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဘဝဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ျခင္းဟူ သည္ အက်ိဳးစီးပြား မ်ားျပားမႈ အေပၚတြင္ အေျခတည္၏။ ထို႔ေၾကာင့္္ မိမိတို႔ဘဝ ဖြံၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔အတြက္ အက်ဳိးစီးပြား တိုးမ်ားေအာင္ ႀကိဳးစား အားထုတ္ၾကျခင္းျဖစ္၏။ သို႔ျဖစ္၍ အက်ိဳးစီးပြားတည္းဟူေသာ ဘံုရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ခ်င္း တူညီၾကသည္ဟု ဆိုဖြယ္ရာရွိ၏။

ထိုသုိ႔ ဘံုရည္မွန္းခ်က္တူ အက်ိဳးစီးပြားကို ရွာေဖြရာတြင္ ငါ့အတြက္၊ ငါ့မိသားစုအတြက္ စသျဖင့္ ငါေကာင္းစားဖို႔တည္းဟူေသာ ရည္ရြယ္ ခ်က္မ်ားျဖင့္ ရွာေဖြျခင္း ျဖစ္ပါက ထိုရွာနည္းသည္ မိမိ၏ (အတၱ)ေလာဘကို အေျခခံသည္။ ေလာဘကို အေျခခံသည္ျဖစ္၍ အကုသိုလ္ အရင္းျပဳ၏။ အကုသိုလ္အရင္းျပဳ၍့ရေသာ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားသည္လည္း အကုသိုလ္ဝန္းရံေနေပလိမ့္မည္။ အကုသိုလ္ဝန္းရံေနသည္ ျဖစ္ သျဖင့္ တရားမွ်တစြာ ရွာေဖြ၍ရရွိေသာ အက်ိဳးစီးပြား ျဖစ္ဖို႔ရန္ အခြင့္အလမ္းနည္း၏။ သို႔ျဖစ္၍ စစ္မွန္ေသာ ခ်မ္းသာဟု ဆိုႏိုင္မည္ မဟုတ္။


အေလာဘကို အေျခခံ၍ အက်ိဳးစီးပြားကို ရွာရာ၌ကား တမ်ိဳးျဖစ္၏၊ အစကတည္းကပင္ သူသည္ နဖူးမွေခြ်း ေျခမထိက်ေအာင္ အပင္ပန္း ခံကာ ရွာေဖြပါေသာ္လည္း သူ၏ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားအတြက္ မရည္ရြယ္ဘဲ အမ်ားသူငွာ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္အရင္းခံရွိ၏။ ထို သို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္အရင္းခံသည္လည္း ကိုယ္က်ိဳးမဲ့မဟုတ္၊ အမ်ားတည္းဟူေသာ အက်ိဳးစီးပြားအတြင္း၌ မိမိအက်ိဳးစီးပြားသည္လည္း ပါ ဝင္ေနေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းနား လည္ထားၾကျပီးျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ နားလည္ၾကသည္္ျဖစ္၍ ငါတည္းဟူေသာ အတၱ(ဝါ) တဏွာေလာ ဘကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ပယ္သတ္ျပီးျဖစ္၏။ တဏွာေလာဘကို ပယ္သတ္ႏုိင္ သည္ႏွင့္အမွ် ေသာကျငိမ္း၏၊ ေသာကျငိမ္းသည္ႏွင့္အ မွ် စိတ္ေပါ့ပါးခ်မ္းသာ၏။ စိတ္ေပါ့ပါး ခ်မ္းသာသည္ႏွင့္အမွ် “စိတ္ပ်ိဳေတာ့ ကိုယ္ႏု” ဆိုသည့္ စကားရပ္အရ ဆိုလွ်င္ ႐ုပ္လည္း ခ်မ္းသာ မည္ျဖစ္သည္၊ သို႔ျဖစ္ရကား စစ္မွန္ေသာ ဘဝခ်မ္းသာကို ရွာေဖြေနၾက သည္ဟု အမည္ျပဳအပ္၏။

ေလာက၌ အသက္ရွင္ေနသေရြ႔ကာလပတ္လံုး လူသည္ မိမိဘဝခ်မ္းသာေရးအတြက္ မျဖစ္မေန လုပ္ေဆာင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ လုပ္ ေဆာင္ရာ၌ ကိုယ္အားျဖင့္ လုပ္ရသည္လည္း ရွိ၏၊ စိတ္အားျဖင့္ လုပ္ရသည္လည္း ရွိႏိုင္၏၊ ႏႈတ္အားျဖင့္လုပ္ရသည္လည္း ရွိႏိုင္၏၊ မည္ သို႔ပင္ရွိရွိ အလုပ္ကို တမ်ိဳးမဟုတ္ တမ်ိဳးေတာ့ မေလ်ာ့ေသာဇြဲလံု႔ုလျဖင့္ လုပ္ရမည္သာျဖစ္သည္၊ ထုိသို႔လုပ္ရာတြင္ တကယ္တမ္း စစ္မွန္ ေသာ ဘဝခ်မ္းသာကို ရခ်င္႐ိုးမွန္ပါလွ်င္ ငါေကာင္းစားေရးအတြက္ ေလာကကို အသံုးမခ်ဘဲ ေလာက ေကာင္းစားေရးအတြက္ ငါကိုအ သံုးခ်ဖို႔လို၏။ ေလာကေကာင္းစားေရးအတြက္ ငါကိုအသံုးခ်ျခင္းသည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ က်င့္စဥ္ႏွင့္ ထပ္တူက်သည့္ အဆံုးအမပင္တည္း။

လက္ေတြ႔အားျဖင့္ အမိျမန္မာျပည္ကိုၾကည့္လွ်င္မူ အက်ိဳးစီးပြားကို ရွာေဖြေနႀကသည့္ လူသတၱဝါခ်င္း တူပါေသာ္လည္း ရွာေဖြပံုရွာေဖြ နည္းနာအရ ကြဲျပားမႈေတြ မ်ားစြာရွိေနၾက၏။ ၄င္းတို႔အထဲမွ အထင္ကရအားျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခံလူတန္းစား ႏွစ္ရပ္္အတြင္း၌ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္သည္။

အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားမ်ားျဖစ္ေနသည့္ စစ္ဗိုလ္တစုသည္ မိမိတည္းဟူေသာ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ အမ်ားသူငွာ၏ အက်ိဳးစီးပြားမ်ား ကို စေတးေစကာ အဓမၼ ဗိုလ္က်အႏိုင္က်င့္ေနၾကသည္။ ၄င္းတို႔၏ အာဏာကို ထိပါးလာသူ မည္သူ႔ကိုမဆို ညႇဥ္းဆဲသတ္ျဖတ္ဖို႔ရန္ အ သင့္ရွိေနၾက၏။ ၄င္းတို႔ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရာသည္ အာဏာပါဝါျဖစ္သည္ဟုသာ နားလည္ထားၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ပါသည္ဟု ဆိုကာ လူသိရွင္ၾကား အက်ယ္တဝင့္ေျပာဆိုေနေသာ ဗုဒၶဘာသာ သာသနာကိုပင္ မေထမဲ့ျမင္ျပဳ အံတု၍ သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရွင္ရဟန္းတို႔အား သတ္ျဖတ္ညႇဥ္းဆဲကာ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ေနၾကသည္။ ထိုအျပင္ ေရရွည္ ဗိုလ္က်အႏိုင္က်င့္ ျခင္းျဖင့္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားရွာေဖြႏိုင္ရန္အတြက္ လမ္းစဥ္ (၇) ရပ္ ခ်မွတ္ကာ ဖြဲစည္းပံုအေျခခံဥပေဒကိုလည္း အဓမၼ အတည္ျပဳျပဌာန္း ခဲ့ေသး၏။ အထင္အရွား ေပၚလြင္ခဲ့သည္ကား နာဂစ္ေဘးဆိုးႀကီးက်ေရာက္ကာ တိုင္းသူျပည္သားမ်ား အတိဒုကၡ ေရာက္ၾကရပါေသာ္ လည္း ဂ႐ုမစိုက္အားဘဲ မိမိတို႔ ေရရွည္ ဗုိလ္က်အႏိုင္က်င့္ႏိုင္ေရးကိုသာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ဗိုလ္က်အႏိုင္က်င့္ဝါဒဟူသည္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ကင္းမဲ့မႈအေပၚတြင္ အေျခခံ၍ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဝါဒပင္ျဖစ္၏။ ထိုေၾကာင့္ မည္သည့္လူ သားမဆို ကိုယ္က်င့္သိကၡာကင္းမဲ့ေသာ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ မေနလိုၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ မ်က္ေမွာက္ကာလ၌ကား အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္ သူမ်ားအေနျဖင့္ ဖိႏွိပ္ဗိုလ္က်ခံရမႈ သံသရာ၌ ပို၍နစ္မြန္းကာ က်ပ္တည္းခက္ခဲလာေစခဲ့၏။ ထိုအျပင္ ကမၻာႀကီးတခုလံုး တုန္လႈပ္ေျခာက္ ျခားဖြယ္ရာ ေထာင္ခ်ပြဲႀကီးကိုလည္း လတ္တေလာကာလ၌ စစ္ဗိုလ္တစုက အႀကီးအက်ယ္ ဆင္ႏႊဲေနေလသည္။

ႀကီးမားေသာ ရာဇဝတ္မႈကို က်ဳးလြန္သည့္ ရာဇဝတ္သားလူမိုက္မ်ားအား အျပစ္ေပးရာတြင္ပင္ မၾကားခဲ့ မနာခဲ့ရေသာ တရားစီးရင္ေရး ဥပေဒပုဒ္မေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ စြပ္စြဲပုတ္ခတ္ကာ ကာယကံရွင္ အက်ဥ္းစံ ေခါင္းေဆာင္တို႔ ေနႏိုင္ဖို႔ရန္ က်န္ရွိသည့္ သာမာန္လူ႔သက္တမ္း ထက္မကေသာ ေထာင္ဒဏ္မ်ားကို ခ်မွတ္၍ ႏိုင္ငံ့အစြန္းအဖ်ား အက်ဥ္းေထာင္မ်ားသို႔ အဓမၼ ပို႔ေဆာင္ေနၾကသည္။ ထိုသို႔ ပို႔ေဆာင္ လိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ကာယကံရွင္ အက်ဥ္းစံမ်ားတြင္ ေထာင္တြင္း၌ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ညႇဥ္းပန္းႏွိက္စက္မႈမ်ားေႀကာင့္ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈဒါဏ္၊ ေရခံေျမခံ မတူညီေသာေၾကာင့္ က်န္းမာေရးဆိုးဝါးစြာ ခံစားရသည္ဒါဏ္မ်ားအျပင္ ပံုမွန္ေထာင္ဝင္စာေတြ႔ကာ ဂ႐ုတစိုက္ျပဳစုေနၾကသည့္ မိသားစုအားလည္း စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရေရာ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရပါ တၿပိဳင္နက္မွာပင္ ညႇဥ္းပန္းႏွိက္စက္တာ ခံရျပီးသားျဖစ္ေစခဲ့၏။

လူဟူသည္မွာ မိမိတစ္ေယာက္တည္းေန၍ ရသည္မဟုတ္၊ လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ လူ႔အသိုင္းအဝုိင္းမွာေနမွ သင့္ေတာ္သည့္ သတၱဝါမ်ိဳးျဖစ္္၏။ အနီးဆံုး ပတ္ဝန္းက်င္ျဖစ္သည့္ မိမိ၏အိမ္တြင္း၌ပင္ မိမိအျပင္ အျခား အိမ္သူအိမ္သားမ်ား ရွိၾကေသး၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိအေနျဖင့္ အျခား ေသာ အိမ္သူအိမ္သားမ်ားအေပၚ စိတ္မခ်မ္းမသာ မျဖစ္ရေလေအာင္ (ဝါ) အျခားသူမ်ား၏ အက်ိဳးစီးပြားကို မထိခိုက္ရေလေအာင္ ဆက္ ဆံဖို႔လို၏။ အကယ္၍ မိမိ၏ အိမ္သူအိမ္သားမ်ားအေပၚ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္သြားေအာင္၊ ထိုသူတို႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ထိခိုက္သြားေအာင္ ဆက္ဆံမိမည္ဆိုပါလွ်င္ ဗုဒၶေဒသနာေတာ္အရ မိမိ၏ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ညစ္ႏြမ္းသြားႏိုင္သည္။

အလားတူပင္ မိမိအိမ္၏ ျပင္ပ၌လည္း အျခားသူမ်ား ရွိၾကေသး၏။ ထိုေၾကာင့္ ထိုသူမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရေသာအခါ ထိုသူမ်ား စိတ္မခ်မ္းမ သာ ျဖစ္မသြားရေလေအာင္ ထိုသူမ်ား၏ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အက်ိဳးစီးပြားကို ထိခိုက္မႈမရွိေစရန္ သတိျပဳဆက္ဆံဖို႔လို၏။ အကယ္၍ ထိုသူမ်ား စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္သြားေအာင္ ဆက္ဆံမိျပီဆိုပါလွ်င္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ႐ႈေထာင့္အရ မိမိသည္ လူညံ႔သာျဖစ္၏၊ မယဥ္ေက်းသူသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

လင္းတငွက္သည္ အေကာင္ပုပ္ကို နတ္သုဒၶါဟု ထင္သကဲ့သုိ႔ ဝက္တိရစၦာန္သည္ မစင္ပုပ္ကို ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ အစားအစာဟု မွတ္ယူသကဲ့ သို႔ အာဏာရွင္ စစ္ဗုိလ္တစုသည္လည္း ျပည္သူျပည္သား လူအမ်ားတို႔အား ကုိယ္ေရာစိတ္ပါ မခ်မ္းသာရေလေအာင္ ညႇဥ္းဆဲသတ္ ျဖတ္ျပီးမွ ရယူထားေသာ အာဏာအစရွိေသာ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားတို႔ကိုလည္း ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ အဆင္တန္ဆာအျဖစ္ ထင္မွတ္ကာ ေက်နပ္ေန ၾက၏။ ထိုသို႔ ေက်နပ္ေနၾကသည္ျဖစ္၍ အကုသိုလ္ တိုးပြားရာတိုးပြားေၾကာင္း ေျမၾသဇာေကာင္းမ်ားျဖင့္ မိမိတို႔ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားတည္း ဟူေသာ အကုသိုလ္ပင္စည္ႀကီး ရွင္သန္ႀကီးထြားေစရန္ ႀကံဖန္ေနႀကကုန္၏။

ေလာက၌ သဘာဝအားျဖင့္ အသာစံျခင္းႏွင့္ အနာခံျခင္းဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိေလရာ အနာခံျခင္းဟူသည္မွာ လြယ္ကူေသာ အလုပ္မဟုတ္၊ တ ကယ္တမ္းျမင့္ျမတ္သူတို႔သာ လုပ္ႏိုင္ေသာ အလုပ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။ (အတၱ)ေလာဘအမွဴးရွိေသာ ကိေလသာမ်ားကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ပါးေအာင္ က်င့္ႏိုင္ပါမွျဖစ္၏၊ ကိေလသာပါးလာသည္ႏွင့္အမွ် အနာခံျခင္းသည္လည္း တိုးပြားလာမည္ျဖစ္သည္။

ဤကဲ့သို႔ ျမင့္ျမတ္သူတို႔သာ အစဥ္တစိုက္ လုပ္ႏိုင္ပါသည္ဟုဆိုေသာ အနာခံျခင္း (ဝါ) ေပးဆပ္ ျခင္းလုပ္ငန္းမ်ားကို တစိုက္မတ္မတ္ လုပ္ကိုင္ေနႀကသူမ်ားသည္ ယေန႔ျမန္မာျပည္၌ အမ်ားအျပားရွိၾကကုန္၏။ ထုိသူမ်ားသည္ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူဘက္မွ ရဲဝံ့စြာ ရပ္တည္ေန ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူဘက္မွ ရပ္တည္ရင္ဆိုင္ေနျခင္းသည္ အမ်ားစုထဲ၌ သူလိုကိုယ္လို သာမာန္ရပ္တည္ေန ၾကျခင္းမဟုတ္၊ ေရွ႕တန္းမွ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔အနစ္နာခံကာ ဦးေဆာင္ရပ္တည္ျခင္းမ်ဳိးျဖစ္၏။

ထိုသူတို႔သည္ မိမိတို႔ တခဏတာရရွိလာသည့္ လူ႔ဘဝသက္တမ္းကာလ အတိုေလးအတြင္းမွာပင္ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာအက်ိဳး၊ တိုင္း က်ိဳးျပည္က်ိဳးတို႔အား အႏွစ္သာရရွိရွိျဖင့္ ရွင္သန္ႀကီးထြားေအာင္ မိမိအတြက္ မိမိမိသားစုအတြက္တည္းဟူေသာ ရည္မွန္းခ်က္တစံုတရာ မရွိဘဲ ႀကိဳးစားအား ထုတ္ေနၾကသည္။ ထိုသို႔ ႀကိဳးစား အားထုတ္ရာတြင္လည္း တရားဓမၼ နည္းလမ္းမ်ားအရ အၾကမ္းမဖက္ သံမဏိစိတ္ ဓါတ္ျဖင့္ အမ်ားသူငွာ၏ အက်ိဳးစီးပြားတို႔အား ထိခိုက္နစ္နာမႈ မရွိရေလေအာင္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔အနစ္နာခံကာ လုပ္ေဆာင္ေန၏။ သို႔ျဖစ္၍ ထိုေခါင္းေဆာင္တို႔၏ လုပ္ရပ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶအလိုေတာ္က် ေမတၱာဝါဒ၌ အက်ံဳးဝင္သည္။ ေမတၱာဝါဒ၌ အက်ံဳးဝင္သည္ျဖစ္ရကား အက်ိဳး မဲ့ ရံႈးနိမ့္ရျခင္းအလ်ဥ္းမရွိ။ အက်ိဳးအျမတ္ရွိရွိ ပိပိရိရိနဲ႔ ေအာင္ျမင္ျခင္းသာ ျဖစ္ေကာင္းရာ၏။

အမွန္အားျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခံ လူတန္းစားႏွစ္ရပ္အၾကား အခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံရာတြင္ တိုင္းျပည္ႀကီး ဖြ႔ံျဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ မိမိတို႔ ရွင္သန္ႀကီးထြားရာ လူ႔ေဘာင္ လူ႔ေလာကႀကီး ျငိမ္းခ်မ္းသာယာေရးအတြက္ ေရွးရႈျပီး အခ်င္းခ်င္း ၾကင္နာဖို႔လို၏၊ အနစ္နာခံဖို႔ လို၏၊ တဖက္သား၏ အက်ိဳးကို ရည္စူးဖို႔လို၏။ ဤအဂၤါသံုးရပ္အေပၚ အေျခခံျပီး အခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံရာတြင္ က်င့္သံုးပါက ဗုဒၶအဆံုး အမေတာ္အရ ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို အႏွစ္သာရအားျဖင့္ ထိန္းသိမ္းျပီးသား ျဖစ္ေစေတာ့မည္။ ထို႔အျပင္ မိမိ၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ေဆာင္ ေသာ သူမ်ားအေပၚ သက္ေရာက္အားႏွင့္ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈတို႔၏ နိယာမအရ မည္သူမွ မျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ျပဳလုပ္ေတာ့မည္မဟုတ္၊ ထိုအခါ အခ်င္းခ်င္းဆက္ဆံရာ၌ လူမႈ႔ဆက္ဆံေရးသည္ ေခ်ာေမြ႔ျပီး တိုင္းျပည္ (၀ါ) ေလာကႀကီးသည္ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာေပ လိမ့္မည္။

ကိုေမာ္ (14.12.2008)

ရိုးမ ၃ သတင္းဌာန

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

အက်ဥ္စံဓမၼ၀ါဒီတို႔၏ အနစ္နာခံပါရမီ

ကိုေမာ္ ။ ၾကာသပေတးေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 27 2008 17:59 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္




သံသရာသက္တမ္းႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လိုက္လွ်င္ လူ႔ဘ၀သက္တမ္းဟူသည္ ေရပြက္ပမာ ခဏတာမွ်သာျဖစ္၏။ ထိုသို႔ ခဏတာ လူ႔ဘ၀ကိုပင္ ရဖို႔ရာ မႏုႆတၱဘာေ၀ါ ဒုလႅေဘာဆိုသည့္ ဗုဒၶေဒသနာေတာ္အရ လြန္စြာပင္ ခက္ခဲလွ၏။ ထုိမွ်ရခဲလွေသာ လူ႔ဘ၀၏ တိုေတာင္းလွေသာ ကာလအတြင္းမွာပင္ လူတို႔သည္ ေသာကကို ရင္၀ယ္ပိုက္ျပီး လူ႔ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းေနၾကရသည္ဆိုပါက ရခဲလွေသာ လူ႔ဘ၀ကို ရလာရျခင္းသည္ အဓိပၸာယ္ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္။

သို႔ေသာ္ ယေန႔ အမိျမန္မာျပည္ရွိ လူသားမ်ားသည္ လူရယ္လို႔ စျဖစ္လာၿပီဆိုကတည္းက လူသား၏ ရပိုင္ခြင့္၊ ရပ္တည္ရွင္သန္ပိုင္ခြင့္မ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္ခံေနရေလၿပီ။ အာဏာမရွိသူ (၀ါ) မထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္သူသည္ အာဏာရွိသူ (၀ါ) ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္သူ၏ အလိုသို႔ ေစညႊန္ရာအတိုင္း လုပ္ေဆာင္ေနၾကရ၏။ ထားရာေန ေစရာသြား ဘ၀မွာ ဒုကၡမ်ဳိးစံုႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနၾကရသည္။ ထုိသို႔ လူအခ်င္းခ်င္း အႏိုင္က်င့္ ဗိုလ္က်မႈေတြေၾကာင့္ ေလာကႀကီး တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ရာမ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေန၏။

ေလာကဟုဆိုရာ၌ ေလာက၏ သေဘာသဘာ၀ကို ဆရာႀကီးဦးေရႊေအာင္က ဘ၀ အျမင္သစ္ စာအုပ္မွာ ဖြင့္ဆိုရာတြင္ - - - ေလာကကို တည္ၿငိမ္ေအာင္လုပ္သည့္ တရားစုလည္းရွိ၏။ ေလာကကို မတည္ၿငိမ္ေအာင္လုပ္သည့္ တရားစုလည္းရွိ၏။ ေလာကကို တည္ၿငိမ္ေအာင္လုပ္သည့္ တရားစုကို ဓမၼဟု ေခၚသည္။ ေလာကကို မတည္ၿငိမ္ေအာင္လုပ္သည့္ တရားစုကို အဓမၼဟု ေခၚသည္။ ထုိေၾကာင့္ ဓမၼႏွင့္ အဓမၼသည္ ေလာက၌ ထာ၀စဥ္ဆန္႔က်င္ၾက၏။ အခ်င္းခ်င္း ဆန္႔က်င္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ ေလာကသည္ ျဖစ္ေပၚေနျခင္းျဖစ္၏။ သုိ႔ျဖစ္ေလရာ ေလာကဟူသည္ ဓမၼႏွင့္ အဓမၼတို႔ စစ္ခင္းရာ စစ္ေျမျပင္ျဖစ္၏ - - - ဟု ဖြင့္ဆိုထား၏။္

ေလာက၌ အဓမၼ၀ါဒီမ်ားလႊမ္းမိုးေနသည့္ ကာလသည္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ရာမ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနသည္မွာ သဘာ၀ပင္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း အနိစၥသေဘာ (၀ါ) အေျပာင္းအလဲဆိုသည့္ သေဘာတရားသည္လည္း အစဥ္အၿမဲ ခ်ဥ္္းကပ္နီးစပ္ေနေလ၏။

ယေန႔ကာလသည္ အမိျမန္မာျပည္၌ ဓမၼႏွင့္ အဓမၼ၀ါဒီမ်ား စီးခ်င္းထိုးရာ စစ္ေျမျပင္သဖြယ္ တစတစ ထင္ဟပ္ေပၚလြင္လာခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာယႏၱရားျဖင့္ တုိင္းသူျပည္သားမ်ားအား ထာ၀စဥ္ အႏိုင္က်င့္ဗိုလ္က်ႏိုင္ေအာင္ အစြမ္းကုန္ ဖိႏွိပ္ျပေန၏။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာကို မိခင္ဘာသာအျဖစ္ ေခတ္အဆက္ဆက္က လြတ္လပ္စြာ ထြန္ကားတည္တံ့လာခဲ့ရာ အမိျမန္မာျပည္ရွိ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္၊ ရဟန္းတို႔၏ မ်က္ေမွာက္ကာလ အေျခအေနသည္ အႏိုင္က်င့္ ဗုိလ္က်ခံ၊ စိုးမိုးခ်ယ္လွယ္ခံ၊ သင္းကြဲႏွိပ္ကြပ္ခံအျဖစ္ ရပ္တည္ေနၾကရသည္။

ဒါယကာအေရး သာသနာ့ေဘးကို က်ေရာက္လာေနသည့္ အႏၱရာယ္မွ ဗုဒၶအလိုေတာ္က် ေမတၱာ၀ါဒျဖင့္ ကာကြယ္သည့္ ဗုဒၶကိုယ္စား တပည့္သား သမၼဳတိသံဃာမ်ားကို သတ္ျဖတ္ညွင္းဆဲ လူ၀တ္လဲကာ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ေန၏။ သာသနာကိုခ်စ္၊ သာသနာကို ျမတ္ႏိုးကာ သာသနာအဆံုးအမေတြကို တန္ဖိုးထားၿပီး သာသနာေတာ္ႀကီး အဓြန္႔ရွည္ တည္တန္႔ေရးအတြက္ ရႈေထာင့္ေပါင္းစံုမွ ႀကိဳးပမ္းထမ္းေဆာင္ေနၾကေသာ သာသနာျပဳပုဂၢဳိလ္ ရဟန္းသာမေဏမ်ားအား သာသနာေတာ္ကို ဖ်က္ဆီးသူ သာသနာေတာ္ႀကီး၏ ရန္သူအျဖစ္ စြပ္စြဲရႈတ္ခ်သည့္ျပင္ စိတ္ႀကိဳက္ဥပေဒ၊ စိတ္ႀကိဳက္ပုဒ္မေတြကို အသံုးခ်ၿပီး ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ေနၾကသည္။

ဗဟုဇနဟိတာယ ဗဟုဇနသုခါယ ဟူသည့္ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္အညီ တပည့္ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမတို႔ အက်ဳိးစီးပြားအလို႔ငွာ၊ ခ်မ္းသာေစေၾကာင္းအလို႔ငွာ သရဏဂံုေဆာက္တည္ကာ ေမတၱာပို႔သ စီတန္းလွည့္လည္ၾကေသာ ဗုဒၶကိုယ္စား သမၼဴတိ သံဃာေတာ္မ်ားကို ရိုက္ႏွက္သတ္ျဖတ္ျခင္းသည္ သံဃာတည္းဟူေသာ ရတနာထက္ အာဏာတည္းဟူေသာ ရတနာကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္မိၾကျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ဧ။္။ ထိုအာဏာ (၀ါ) လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြကို မက္ေမာ တြယ္တာမိေသာေၾကာင့္ပင္ အဓမၼ၀ါဒီသမားတို႔သည္ ေလာကႀကီး တခုလံုးအား ခုတံုးလုပ္ကာ အသံုးခ်ေနၾကသည္။

၄င္းတို႔သည္ ဘ၀ကို ကိုးကြယ္ရာအျဖစ္ျဖင့္ ရႈျမင္ကာ ဖက္တြယ္ကိုးကြယ္ေနၾက၏။ ထိုသုိ႔ ဖက္တြယ္ကိုးကြယ္၍ အဓမၼ၀ါဒမ်ား က်င့္သံုးၿပီး ဗိုလ္က်ႏွိပ္စက္သမႈ ျပဳေနၾကသည့္အတြက္ ၄င္းတို႔၏ လူ႔ဘ၀ကို ရလာရျခင္း ေရာက္လာရျခင္း၏ ဘ၀အဓိပၸာယ္ (၀ါ) လူ႔သားတည္းဟူေသာ တန္းဖိုးကိုလည္း တၿပိဳင္တည္းမွာပင္ စိုးစဥ္းမွ် မက်န္ေအာင္ ကာယကံေျမာက္ ေခ်ဖ်က္ၿပီးသား ျဖစ္ေနေစ၏။

အမွန္အားျဖင့္ လူသားတဦး၏ ဘ၀တန္ဖိုးကို ပံုေဖာ္ရာတြင္ မိမိ၏ တခဏာတာ ရရွိေရာက္ရွိလာေသာ လူ႔ဘ၀ကို ကိုးကြယ္အရာအျဖစ္ျဖင့္ ကိုးကြယ္ရမည္မဟုတ္၊ အသံုးခ်စရာအျဖစ္ျဖင့္ အသံုးခ်ရမည္ျဖစ္သည္။ အသံုးခ်စရာအျဖစ္ျဖင့္ အသံုးျပဳရာတြင္လည္း ငါတည္းဟူေသာ အတၱအက်ဳိးစီပြားအတြက္္ ပဓာနမဟုတ္ဘဲ ေလာကတည္းဟူေသာ ပရအက်ဳိးစီးပြားအတြက္သာ ပဓာနျဖစ္ေစရမည္ျဖစ္သည္။ သို႔မွသာ ေလာကႀကီး တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းကာ သာယာ၀ေျပာေနေပလိမ့္မည္။

မ်ားေသာအားျဖင့္ ေလာက၌ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္၊ မည္သည့္သတၱ၀ါပင္ ျဖစ္ေစကာမူ မိမိတို႔၏ ဘ၀ကို တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္း ေစခ်င္ၾကသည္ခ်ည္း ျဖစ္၏။ သို႔မွသာ ရွင္သန္ရာ လူ႔ဘ၀သည္လည္း တန္းဖိုးရွိရွိိ ျဖတ္သန္းႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ လူျဖစ္ရက်ဳိးလည္း နပ္ေပလိမ့္မည္္။ ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမေတာ္အရ လူ႔ဘ၀၏ အႏွစ္သာရသည္ ေကာင္းေကာင္း၀တ္၊ ေကာင္းေကာင္းစား၊ ေကာင္းေကာင္းေနရျခင္းတို႔ မဟုတ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထိုင္ရျခင္းသာ ျဖစ္၏။ ေရွးပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္လည္း ေလာကီဓမၼ၊ ေလာကုတၱရာဓမၼတို႔၌ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ က်င့္ႀကံေနထိုင္ျခင္းျဖင့္ လူ႔ဘ၀၏ အႏွစ္သာရကို သက္ေသျပခဲ့ၾကသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမႈျဖင့္ လူ႔ဘ၀၏ အႏွစ္သာရကို ပံုေဖာ္ရာ၌ လူပုဂိၢဳလ္ သတၱ၀ါဟူသည္ ပဓာနမဟုတ္၊ ဓမၼႏွင့္ အဓမၼသည္သာ ပဓာနျဖစ္သည္။ ထိုေၾကာင့္ မိမိေနထုိင္ရာ သက္ဆိုင္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက၌ အဓမၼ မထြန္းကားရေလေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေရးမွာ လူသားတုိင္း၏ တာ၀န္ျဖစ္သည္။ ထိုတာ၀န္အရ အဓမၼ မထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္ရြက္္ရာ၌ အနစ္နာခံမႈသည္ အေရးႀကီး၏။ အနစ္နာခံမႈရွိမွ ေအာင္ျမင္မည္္။

ယေန႔ အမိျမန္မာျပည္၌ အက်ဥ္းက်ခံ ရဟန္း၊ ရွင္၊ လူ၊ ေက်ာင္းသားျပည္သူမ်ားသည္လည္း အနစ္နာခံျခင္းျဖင့္ တုိင္းျပည္အက်ဳိးကို သယ္ပိုးေနၾကသည္။ အဓမၼ၀ါဒီအေပၚ ဓမၼ၀ါဒီမ်ား ႀကီးစိုးဖို႔ရန္ သႏိၷဌာန္ျဖင့္ အနစ္နာခံေနၾကသည္။ ထုိသူတို႔သည္ ဗုဒၶအလိုေတာ္က် ေမတၱာတည္းဟူေသာ လက္နက္ကို စြမ္းသထက္စြမ္းေအာင္ တစတစ က်င့္ယူေနၾက၍ ဓမၼ၀ါဒီ ပီသစြာ ရပ္တည္ေနၾက၏။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ က်င့္ထံုးကို ၾကည့္မည္ဆိုပါလွ်င္လည္း သုစရိုက္သည္ အနစ္နာခံျခင္းသေဘာကို ေဆာင္၍ ပုညကိရိယသည္ သူတပါး အက်ဳိးေဆာင္ျခင္း သေဘာကို သက္ေရာက္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အလိုေတာ္က် လူသားတိုင္းတြင္ အနစ္နာခံဖို႔ တာ၀န္ရွိ၏။ သူတပါးအက်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ တာ၀န္လည္း ရွိသည္။ ထုိႏွစ္မ်ဳိးကို မိမိတို႔ စြမ္းႏိုင္သမွ် ေဆာင္ရြက္္မွသာလွ်င္ ေလာက၌ ဓမၼႀကီးစိုး၍ ေလာကႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ ၀ေျပာမည္ ျဖစ္သည္။ အတၱ၌ ဓမၼႀကီးစိုးျခင္း အေျခခံသည္ ေလာက(၀ါ) ပရတြင္ ဓမၼႀကီးစိုးမႈအား ေက်းဇူးျပဳ၏။ အတၱ၏ ဓမၼႀကီးစိုးျခင္းဟူသည္မွာ မိမိ၏ ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို စည္းစိမ္ ဥစၥာတို႔ႏွင့္၄င္း၊ ရာထူးဌာနႏၱရတို႔ႏွင့္၄င္း၊ ဂုဏ္ပကာသနတို႔ႏွင့္၄င္း မလဲျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ဗုဒၶေဒသနာေတာ္အရ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဘ၀မ်ားကိုၾကည့္လွ်င္ အံခ်ီးဖြယ္မ်ားႏွင့္ အတုယူဖြယ္ရာမ်ားစြာ ေတြ႔ရ၏။ ေလာကအေပၚ အဓမၼ မထြန္းကားႏိုင္ေရးအတြက္ အနစ္နာခံၿပီး ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူေသာ ဘုရားအေလာင္းသည္ ငရဲလည္း က်ခဲ့၏၊ ဆင္လည္း ျဖစ္ခဲ့၏၊ နဂါးလည္း ျဖစ္ခဲ့၏၊ သို႔ရာတြင္ ထုိသုိ႔ က်ဴးလြန္ရာ၌ ဘုရားအေလာင္းသည္ ေလာက၌ ဓမၼအေပၚ အဓမၼက မလႊမ္းမိုးရေလေအာင္ မိမိကိုယ္ကို အနစ္နာခံၿပီး ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္၏။ ဤသည္မွာ ေလာကသားတို႔ တာ၀န္ျဖစ္သည္။ ထုိတာ၀န္ကို ေလာကသားတို႔အေနျဖင့္ မေရွာင္လြဲအပ္။ မေရွာင္လြဲအပ္သျဖင့္ ထိုတာ၀န္ကို ေက်ပြန္စြာ ေဆာင္ရြက္ေလေသာေၾကာင့္ ဘုရားအေလာင္းသည္ ျဖစ္ေလရာ ဘ၀တို႔၌ အထက္တန္းက အျဖစ္မ်ား၏။ ငွက္ျဖစ္လွ်င္လည္း ငွက္မင္း၊ ငွက္ပေရာဟိတ္။ အျခားေသာ ဘ၀တို႔၌လည္း ထုိနည္းတူ အထက္တန္းက အျဖစ္မ်ား၏။ ထုိသို႔ျဖစ္ရျခင္းမွာ ဘုရားေလာင္းသည္ မိမိ၏ ဘ၀ကို စေတးၿပီး ဓမၼဘက္က ရပ္တည္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားေလာင္း၏ ထံုးကို ႏွလံုးမူ၍ ေလာက၌ ဓမၼထြန္းကားၿပီး အဓမၼ ကြယ္ေပ်ာက္ရေလေအာင္ မတတ္သာလွ်င္ မိမိတုိ႔၏ ဘ၀ကို စေတးၿပီး ေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုပါသည္။

တာ၀န္ဟူသည္ ေရွာင္၍ မရေကာင္း။ တာ၀န္ကို ေက်ပြန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္္ရာ၌ အနစ္နာခံႏိုင္ျခင္းသည္ပင္ ပါရမီ မည္ပါ၏။ ပါရမီဟူသည္လည္း အေဟာသိကံ ျဖစ္ရိုးမရွိ။ ကမၼနိယာမ အရဆိုလွ်င္ နိဗၺာန္တိုင္ေအာင္ အက်ဳိးေပးမည္ျဖစ္၏။

(အက်ဥ္းက်ခံ သံဃာ့ေခါင္းေဆာင္၊ လူထုေခါင္းေဆာင္၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္တကြ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းစံေနရသည့္ ဓမၼ၀ါဒီမ်ားအတြက္ ေလ့လာမိသမွ် ဓမၼစာအုပ္ စာေပတခ်ဳိ႕မွ ကိုးကားကာ ဂုဏ္ျပဳေရးဖြဲ႔ပါသည္။)
မဇၥ်ိမ သတင္းဌာနမွ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပသည္

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

"လာေဟ့ျမန္မာ"


လာေဟ့ျမန္မာ အိုျမန္မာတို႔၊

ဒို႔ဘိုးဘြားေခတ္ ကြ်န္ပင္ျဖစ္လဲ၊

မဟုတ္မခံ ေနာက္မခ်န္ဘဲ၊

မေႀကာက္မရႊံ ေနာက္မတြန္႔ခဲ့၊

သားေျမးဒို႔ေခတ္ သခင္ျဖစ္မွ၊

အာဏာမက္ရႈး စစ္ဘီလူးကို၊

ေႀကာက္ရႊံေနာက္ခ်န္ မေတာ္လွန္ဘဲ၊

ငံုခံဒူးေထာက္ ျပားျပားေမွာက္ခါ၊

သတ္ခံျဖတ္ခံ ပစ္ခတ္ခံႏွင့္၊

ထိုးခံႏွက္ခံ ႏွိပ္စက္ခံဟု၊

ခံခဲ့ခ်ည္းသာ ေနႀကပါမူ၊

ျမန္မာဆိုတာ လူတကာက၊

ကြ်န္သေပါက္ဖြား ငေႀကာက္မ်ားဟု၊

မေလာက္မလား ထင္ေမွာက္မွားက၊

ငါလဲရွက္ဖြယ္ သင္ရွက္ဖြယ္တည့္။ ။

သက်-ရဟန္းပ်ိဳ

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

''ရဲစိတ္ညီေလာ"

လာေဟ့ျမန္မာ အိုျမန္မာတို႔၊

ျမန္မာျပည္ဖြား ဟူသည္ျငားက၊

ငါလဲျမန္မာ သင္ျမန္မာတည့္၊

ျမန္မာတို႔ပိုင္ ဒိုႏိုင္ငံဧ။္၊

ျမန္မာအေရး ဒို႔အေရးမို႔၊

အမ်ိဳးသားေရး သမိုင္းေပးကို၊

သင္ႏွင့္မဆိုင္ ေဘးမထိုင္ႏွင့္၊

သင္ကတုတ္ဆြဲ၊ ငါကဓါးဆြဲမည္၊

အားလံုးကိုယ္စီ ရဲစိတ္ညီေလာ့။ ။

သက်-ရဟန္းပ်ိဳ

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

အရွင္ဂမၻီရ - ေရႊ၀ါနဲ႔ ေရႊျမန္မာကို အလွဆင္ေစခဲ့သူ

ကိုေမာ္

ေသာၾကာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 14 2008 13:22 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ေရႊ၀ါေရာင္ကို ဦးေဆာင္ရာမွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္တပါးလည္းျဖစ္၊ သံဃတပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္တပါးျဖစ္သူ အရွင္ဂမၻီရ ဖမ္းဆီးအက်ဥ္းခ် ခံထားရတာဟာ ႏို၀င္ဘာလ ၄ ရက္ေန႔မွာ တႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္သြားခဲ့တယ္။ အရွင္ဂမီၻရဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ ၄ ရက္ေန႔မွာ မႏၱေလးတိုင္း စဥ့္ကိုင္ၿမိဳ႕တြင္း တေနရာမွာ ဖခင္ျဖစ္သူနဲ႔အတူ အာဏာပို္င္ေတြရဲ႕ လက္ပါးေစေတြက ရိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီးတာကို ခံခဲ့ရသူပါ။ တကယ္ေတာ့ သူဟာ သက္ေတာ္အားျဖင့္လည္း ၂၉ ႏွစ္သာရွိေသးတဲ့ ငယ္ျဖဴ စာသင္သား သံဃာေတာ္တပါးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သိုေပမယ့္ မ်က္ေမွာက္ကာလ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ခံစားႀကံဳေတြေနၾကရတဲ့ အခက္အခဲ၊ အက်ပ္အတည္း မ်ိဳးစံုရဲ႕ အေျခခံဇစ္ျမစ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးအက်ပ္အတည္းကို ႏိုင္ငံေရးနည္းနဲ႔ မေျဖရွင္းဘဲ တဖက္သတ္ ဗိုလ္က် အႏိုင္က်င့္ေနတာေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ သိျမင္နားလည္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ လ်စ္လ်ဴရႈ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ မိမိနဲ႔အတူ တျခား ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ားကပါ ပူးေပါင္းပါ၀င္ ေျဖရွင္ေပးႏိုင္ဖို႔အတြက္ စာသင္သား ေလာကကို စြန္႔ခြာၿပီး ႀကိဳးစား အားထုတ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ အခုဆိုရင္ သံဃာ့သမိုင္းမွာ ကဗၺည္းထိုးရမယ့္ သံဃာေတာ္မ်ား ေမတၱာပို႔သ ဆႏၵျပမႈႀကီးဟာလည္း ၀င့္၀င့့္ၾကြားၾကြားနဲ႔ ဂုဏ္ေျပာင္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အေျခအေနမွာ အရွင္ဂမၻီရကေတာ့ အက်ဥ္းေထာင္မွာ အက်ဥ္းစံေနရပါတယ္။ ၿပီးခဲတဲ့ စက္တင္ဘာလ ၁၀ ရက္ေန႔တုန္းက မိသားစု၀င္ေတြ အဖမ္းခံရတာရယ္၊ စက္တင္ဘာ ႏွစ္ပတ္လည္ ေန႔ရယ္ေၾကာင့္ အရွင္ဂမၻီရဟာ စိတ္ဖိစီးမႈဒဏ္ေတြကို ျပင္းထန္စြာ ခံစားေနရတဲ့ ကာလမွာ အက်ဥ္းေထာင္တြင္း တာ၀န္ရွိတဲ့ ရဲမွဴးေတြ လာကပ္တဲ့ ႏြားႏို႔ကို ဘုန္းေပးမိတဲ့အတြက္လည္း အဲဒီေန႔မွာပဲ ၃ ခါ အန္ၿပီး ေဆးရံုတင္လိုက္ရတယ္လို႔ သိရတယ္။ အဖမ္းဆီးခံရျခင္း တႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္ကာလမွာကို အရွင္ဂမၻီရဟာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ က်န္းမာေရး ဆိုး၀ါးစြာ ခံစားေနရေလရဲ႕။ ေဆးရံုတက္ၿပီးမွ သိရတဲ့ က်န္းမာေရး အေျခအေနေတြက အေၾကာင္းအရာ တခုခုကို စဥ္းစားလိုက္ရင္ ေခါင္းကိုက္တယ္၊ ဇက္ေၾကာေတြ တက္လာတယ္၊ ဘာကိုမွ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားလို႔ မရဘူး ျဖစ္သြားတဲ့အျပင္ကို လူကလည္း ပိန္ခ်ဳံးက်သြားလိုက္တာ အရိုးေပၚ အေရတင္ပါပဲေလ။ ဒိအျပင္ကို ထူးဆန္းတာက ေထာင္၀င္စာ ပံုမွန္ေတြ႔ေနတဲ့ အမေတာ္ႀကီးကို တခါမွ မေျပာဘူးခဲ့တဲဲ့ ''ႏုိင္ငံေရး မလုပ္ပါနဲ႔၊ ေပါက္ၿမိဳ႕မွာျပန္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ေနပါ၊ သူကိုလည္း ေထာင္၀င္စာ ေတြ႔မေနပါနဲ႔ေတာ့'' အစရွိတဲ့ စိုးရိမ္တဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႔ ခဏခဏ ထပ္မွာေနတဲ့အျပင္ ပံုစံကလည္း အရမ္း စိုးရိမ္စိတ္ ႀကီးေနတဲ့ ပံုပဲလို႔ ၾကားသိရေတာ့ စာေရးသူအေနနဲ႔ အေတာ့္ကို အံ့ၾသမိသြားပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ စာေရးသူနဲ႔ အရွင္ဂမၻီရနဲ႔ အနီးကပ္ေနခဲ့ဖူးေတာ့ သူ႔ရဲ့ စိတ္ဓာတ္ၾကံ႕ခိုင္ပံုေတြကို မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ သိရွိထားရသူ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အံ့ၾသမိတာပါပဲ။ သူနဲ႔ စကားေျပာလိုက္မွျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းကကို လြတ္တယ္မရွိဘူး။ သူ စဥ္းစားေတြးေခၚေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာ မွန္သမွ်ဟာလည္း ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္းေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းဖို႔ နည္းလမ္းေတြပါပဲ။ ဒါမွ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ မနစ္နာေစဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္ကူးေျပာင္းႏိုင္မယ္လို႔ သူကိုယ္တိုင္ ခံယူထားၿပီး ႀကိဳးစားေနတယ္ထင္ရဲ႕။ အရွင္ဂမၻီရရဲ႕ ဘြဲေတာ္အရင္းက စေႏၵာဘာသ။ သူ႔ကို သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြက ဗိုလ္စံ ဘာေတြလုပ္ေနတုန္းဗ်လို႔ ေမးတဲ့အခါတိုင္း သူ ျပန္ေျဖေလ့ရွိတာက ''တပည့္ေတာ္ ဗုဒၶအလိုေတာ္က် ဗဟုဇနဟိတာယ၊ ဗဟုဇနသုခါယ ဆိုတဲ့အလုပ္ေတြကုိပဲ ပံုမွန္လုပ္ျဖစ္ေနပါတယ္ ဘုရား'' တဲ့။ အရွင္ဂမၻီရဟာ အဲသလို ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးမားသလို စိတ္ထားကလည္း ျဖဳစင္သန္႔ရွင္းရံုမက ေပးဆပ္မႈေတြကလည္း မ်ားျပားလွပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္လည္း သူ ျပန္လည္ရရွိတဲ့ ခံစားပိုင္ခြင့္ေတြက်ေတာ့ အဘက္ဘက္က နိမ့္က်လွပါတယ္။ စာေရးသူတို႔ ရန္ကုန္ကို အရွင္ဂမၻီရနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ေရာက္တုန္းကဆိုရင္ ေအာင္မဂၤလာ အေ၀းေျပးကြင္းကို လာႀကိဳတဲ့ အရွင္ဂမၻီရရဲ႕ ပံုစံဟာျဖင့္ အေတာ့္ကို ဘ၀င္က်စရာ မေကာင္းလွပါဘူး။ ဆံပင္က လက္မ၀က္သာသာ ရွည္ၿပီး၊ ထုိင္းပိုး သကၤန္းကို ဂြ်တ္တက္ေအာင္၀တ္ထားကာ ပိုးလြယ္အိတ္ ခပ္ညစ္ညစ္ထဲမွာ ပစၥည္းအျပည့္ထည့္ၿပီး လြယ္ထားတဲ့ သူ႔ပံုစံေလးကို ခုထက္ထိ ျမင္ေယာင္ေနမိပါေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းကဆို ''ဒီဘုန္းႀကီးကြာ ဘုန္းႀကီးမပီသဘူး။ ေတာ္ေတာ္ကို ေပတိေပစုတ္ ႏိုင္တာပဲ'' လို႔ေျပာၾကတာေတြ ၾကားဖူးပါရဲ့။ ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႕ ဆိုတာကလည္း ေရနံေခ်ာင္းသား စကားငွားသံုးရရင္ "အစိုးရက အညိဳေရာင္ဆိုလား၊ အမဲေရာင္ဆိုလား။ အဲသလိုသတ္မွတ္ၿပီး ဘာတခုမွ ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္္ ေဆာင္ရြက္မေပးလို႔ ၿမိဳ႕က စုတ္ျခာျခာျဖစ္ေနတာတဲ့" တကယ္ေတာ့ ေရနံေခ်ာင္းဆိုတာက အခ်က္အခ်ာက်တဲ့ သမိုင္း အစဥ္အလာႀကီးမားတဲ့ ၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအရလည္း တက္ၾကြမႈအျပည့္ရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ပဲကိုး။ အဲသလို အသင့္အတင့္ ျပည့္စံုေနတဲ့ စာသင္သားေတြဆိုေတာ့ အရွင္ဂမၻီရရဲ႕ အေပၚယံ ရုပ္ပံုလႊာကိုၾကည့္ၿပီး အတင္းေျပာတာ (တနည္း) သံုးသပ္တာ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္တာရွိတဲ့ သဘာ၀တခုလိုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူနဲ႔ စကားေျပာလိုက္မွျဖင့္ လူပံုစံ စုတ္ျခာျခာ ႏိုင္သေလာက္ စကားအရာ၊ ဒီထက္ ခ်ဳံ႕ေျပာရရင္ စိတ္ထားအရာမွာက်ေတာ့ သိကၡာအျပည့္ပဲ ျဖစ္ေနေလေတာ့ မေလးစားဘဲ ဘယ္ေနႏိုင္ေတာ့မလဲ။ အံ့ၾသတႀကီးကို ျဖစ္ခဲ့ရတာေပါ့။ ဒီထက္ အံ့ၾသစရာေကာင္းတာက သူ႔မွာ အဲဒီ သကၤန္းတစံုနဲ႔ ေရလဲစရာ သင္းပိုင္တထည္၊ တျခား ကိုယ္ပတ္ သကၤန္းေလးတထည္သာ ရွိတာေၾကာင့္ အဲဒီသကၤန္းကို ေလွ်ာ္လိုက္မွျဖင့္ သူ အျပင္ထြက္ဖို႔ အဆင္မေျပႏိုင္ပဲ ျဖစ္သြားၿပီး အလုပ္ေတြ ေႏွာင့္ေႏွးကုန္မွာကို ငဲ့ညွာေနတာေၾကာင့္ပဲလို႔ စာေရးသူ နားလည္ သေဘာေေပါက္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ တကယ့္ကို ေလးလည္းေလးစား၊ သနားလည္း သနားမိေတာ့တာပါပဲ။ သူဟာ စာသင္သားတို႔ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ လာဘ္လာဘေတြ မရရွိေတာ့တဲ့အျပင္ အရင္ ရွိရင္းစြဲေက်ာင္းမွာ ရွိၿပီးသား အသံုးအေဆာင္ေလးေတြကိုေတာင္မွ လုံၿခံဳေရးအရ ဂရုမစိုက္ႏိုင္အားေတာ့ဘဲ ရွိသမွ်နဲ႔ ေရာင့္ရဲၿပီး ႏိုင္ငံအေရး အားထုတ္ေတာ္မူတာပါ။ အဲဒီလို ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈရဲ႕ ဒဏ္ေတြကို ႀကံ႕ႀကံ႕ခံၿပီး ႏုိင္ငံအေရး အားထုတ္၊ အားေပးခဲ့တဲ့ ကိုယ္ေတာ္ဟာ အခုေတာ့ သူ႔အမကို ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ဖို႔ တားျမစ္ေနတယ္ဆိုေတာ့.. ။ ဒါနဲ႔ ဇနီးသည္ (အရွင္ဂမၻီရရဲ႕ အမေတာ္အငယ္) ကို အရွင္ဂမၻီရအေၾကာင္း ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေမးၾကည့္ေတာ့မွ အရွင္ဂမၻီရဟာ ကိုယ္တိုင္ခံစားရတဲ့ အခက္အခဲ ဒုကၡေတြကို ဂရုစိုက္ေလ့ မရွိေပမယ့္ သူ႔ေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ မိသားစု၊ ေဆြးမ်ဳိးညာတိ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ့ ပတ္သက္လာရင္ေတာ့ စိုးရိမ္စိတ္ အလြန္ႀကီးမားသူျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္သေဘာေပါက္ခဲ့ရတယ္။ ဒါကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ေနတဲ့ အာဏာပိုင္ေတြကလည္း အရွင္ဂမၻီရကို ဖိအားေပးသတဲ့။ စာေရးသူနဲ႔ ဇနီးသည္ျဖစ္တဲ့ အရွင္ဂမၻီရရဲ႕ အမေတာ္အငယ္တို႔ ေရွာင္တိမ္းေနရတဲ့ကာလမွာ အမေတာ္အငယ္ျဖစ္သူနဲ႔ သူ႔အမ်ိဳးသားကို ဖမ္းဆီးထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္းကို ေန႔ရက္အတိအက်၊ အခ်ိန္၊ ေနရာ၊ လက္ရွိ ခ်ဳပ္ထားတဲ့ အေဆာင္နံပါတ္ အစရွိတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ အယံုသြင္းတဲ့အျပင္ ညီေတာ္ျဖစ္သူနဲ႔ အမေတာ္အႀကီးရဲ႕ အမ်ဳိးသားျဖစ္သူ ႏွစ္ဦးစလံုးကို တၿပိဳင္နက္ ဖမ္းျပလိုက္ေတာ့ မိသားစုကို သံေယာဇဥ္ႀကီးပါတဲ့ အရွင္ဂမၻီရ ဘယ္လိုခံစားေနရမလဲ တြက္သာၾကည့္ပါေတာ့ေလ။ ဒီ့အျပင္ အမေတာ္ျဖစ္သူကလည္း ေမြးခါနီးဖြားခါနီး ကိုယ္၀န္ေဆာင္ မိခင္ေလာင္း ျဖစ္ေနၿပီး၊ မိဘႏွစ္ပါးက ဆိုရင္လည္း အသက္ ၇၀ ေက်ာ္မွ ေဆးေပးမီးယူ အားကိုးစရာ သားသမီးေတြ တေယာက္မွ အနားမွာ မရွိျဖစ္ေနတာကို အရွင္ဂမၻီရ ဘယ္လိုလုပ္ ေမ့ထားလို႔ ရႏိုင္ပါ့မလဲ။ သုိ႔ေပမယ့္ အရွင္ဂမၻီရဆိုတဲ့ သံဃာ့အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္တပါးဟာ နအဖ ထံ ဒူးေထာက္ျပီး အဓမၼကို ဘယ္ေတာ့မွ အားေပးအားေျမွာက္ လုပ္မွာမဟုတ္ဘူး ဆိုတာကေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။ အရွင္ဂမၻီရ ဖမ္းဆီးခံရျခင္း ႏွစ္ပတ္လည္မွာ အရွင္ဂမၻီရကို ဒီစာလႊာနဲ႔ ဦးညႊတ္ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါတယ္။ ကိုေမာ္ (စာေရးသူသည္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္သို႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာသူ ျဖစ္သည္။) မဇၥ်ိမ သတင္းဌာန

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

ေလ့လာစရာ အျဖာျဖာ

စာအုပ္စုတာ ၀ါသနာတခုလိုျဖစ္ေနတာမလို႔ အရွင္ကုမာရ ၀ဘ္ဆိုဒ္မွ စာအုပ္မ်ားအား ရွာေဖြဖတ္ရႈ႔ရင္းက မိမိဘေလာ့သို႔ ေရာက္လာႀကသူ မ်ားထုိလူတို႔အား အလြယ္တကူ ကူးယူႏိုင္ရန္ ျပန္လည္မွ်ေ၀လိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါ၏..
အရွင္ကုမာရ ၀ဘ္ဆိုဒ္တြင္ကား ထိုထက္မက မ်ားလွစံုလင္ပါ၏။

အခြင့္အခါသင့္ရင္ျဖင့္လည္း မိမိ၏ ကိုယ္ပိုင္စုစည္းထားေသာ စာအုပ္မ်ားအား အီးဘြတ္ခ္ အျဖစ္ ႀကိဳးစားတင္ဆက္ေပးသြားမည္ျဖစ္သလို ေကာင္းႏိုးရာရာ စာအုပ္မ်ားအားလည္း ရွာေဖြ တင္ဆက္ေပးသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။

စာေပ၀ါသနာရွင္ မိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔ ေလ့လာေတာ္မူႀကပါကုန္။

၁။ ေကာင္းမႈ႔ေတာ္ဘုရားသမိုင္း

၂။ ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတစ္ေယာက္

၃။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး ေထရုပၸတၱိႏွင့္ က်င့္စဥ္

၄။ သိပၸံႏွင့္ ဗုဒၶအဘိဓမၼာအေမးအေျဖ

၅။ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)

၆။ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ

၇။ သာသနာ့အေမြကို ခံယူျခင္းႏွင့္ ငါလုပ္ခ်င္တာ

၈။ ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေထရုပၸတၱိအက်ဥ္း

၉။ နားလည္ႏိုင္ျခင္း၏စြမ္းအား

၁၀။ ဗုဒၶအဘိဓမၼာအႏွစ္ခ်ဳပ္

၁၁။ ေမတၱာသုတ္(ဦးသုခ)

၁၂။ ျမတ္ဗုဒၶသာသနာ့ အေျခခံ

၁၃။ ၁၉၃၀ တ၀ိုက္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သမိုင္း

၁၄။ ကဗ်ာ့နန္းေတာ္ႀကီး

၁၅။ ကမၻာျငိမ္းခ်မ္းေရးဗိသုကာ ဦးသန္႔

၁၆။ ကမၻာ့စာေပတေစ့တေစာင္း

၁၇။ ကမၻာ့ေနႀကီးရက္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ျမန္မာ

၁၈။ ကုန္းေဘာင္ရွင္းတမ္း

၁၉။ ကုန္းေဘာင္ေရႊျပည္

၂၀။ ကမၻာေက်ာ္၀တၳဳတိုမ်ားႏွင့္တက္တိုး

၂၁။ ေႀကာက္ရြံျခင္းမွ ကင္းလြတ္ေရး

၂၂။ ကြန္ျပဴတာသံုးစြဲသူတိုင္းအတြက္ အဂၤလိပ္စာ

၂၃။ ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္အေတြး

၂၄။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ အမွန္တကယ္ယဥ္ေက်းႀကျပီေလာႏွင့္.

၂၅။ ေက်းဇူးရွင္

၂၆။ ကုန္းေဘာင္ျပင္သစ္

၂၇။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္ေလာင္းတို႔ သိမွတ္ဖြယ္

၂၈။ ကမၻာ့ေတြးေခၚရွင္ႀကီးမ်ား

၂၉။ ညီသစ္ဆင္းကဗ်ာစု (ေဇာ္ဂ်ီ)

၃၀။ ေနသူရိန္မွတ္တမ္း

၃၁။ ကဗ်ာေရးနည္း (ေမာင္ဘုိသစ္)

၃၂။ အေရးေတာ္ပံုေလးေစာင္တြဲ

၃၃။ငါနဲ႔မတူငါ့ရန္သူ

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

အို...မိတ္ေဆြ

ဤသံသရာထဲ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ
လြတ္ေျမာက္ပါရန္ ရည္စိတ္သန္၍
လူ႔ေဘာင္ရႈပ္ေထြး အညစ္အေႀကးမွ
ေဆးေႀကာသုတ္သင္ လြတ္ေအာင္ျပင္ေလာ့

လူ႔ဘံုေလာက လူ႔ဘ၀ကား
ခ်မ္းသာဆင္းရဲ လကၡဏာမမြဲ (အနိစၥ၊ဒုကၡ၊အနတၱ)
ဧကန္အျမဲ ႀကံဳေတြ႔ရမည္
အမွန္ပင္တည္း။

သုိ႔လ်င္ေသာ္ကား
အိုလူသား သင့္မွာစြမ္းပကား
မ်ားျပားလွဧ။္။

သတၱေလာက ဤဘ၀မွ
ခ်ဳပ္ျငိမ္းလံုးစံု နိဗၺာန္ဘံုသို႔
တက္လွမ္းရန္သာ လံုလေဆာင္ပါ၊

ဒါန၊သီလ၊သမထ အေျခခံလမ္း
ျဖည့္စြမ္းကာျဖင့္ ၀ိပႆနာတရား
ရႈပြားပါေလ အိုမိတ္ေဆြ။

ကိုေမာ္။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

“ရမ္းကု”
ကိုလိုနီေခတ္ အသည္းနာ၊
ဆတ္ဆတ္တုန္ဗ်ာ။

ေပ်ာက္ခ်င္ပါရဲ့ သည္အနာ၊
ဂ်ပန္ဆရာ ေခၚကာပင့္၊
ထပ္ဆင့္အသည္းနာ။

ဒါနဲ႔ပါျမန္မာဆရာ၊
ယံုမွတ္ကာပံုအပ္ပါမွ၊
လူနာရွင္ ကံကဆိုး၊
ရမ္းကုနဲ႔တိုး။

(သက်ရဟန္းပ်ိဳ)

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...

ဆယ္ကမၻာမေႀက

စက္တင္ဘာ ေနာက္ေႀကာင္း၊

ျပန္ေျပာင္းလို႔ ေတြးႀကည့္၊
ရင္မခ်ိ အသဲနာ၊
ဆယ္ကမၻာ ေႀကႏိုင္ရိုးလား။

မေအရိုး ငေတမာ၊
ဒင္းတို႔ဟာ ရက္စက္ေလအား။
ကိုယ့္အမ်ိဳး ကိုယ့္ဘာသာ၊
မညွာတာ မေထာက္ထား။
သတ္ျဖတ္ကာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္၊
လူ၀တ္ေတာင္ လဲလိုက္သဗ်ား။

ဒါနဲ႔ပ ဟုတ္ေပါင္၊
ျမတ္ဘုန္းေခါင္ ေျခေတာ္ရင္း၊
စစ္ခင္းလို႔ ခင္းဗ်ာ။
ဖဘုရား ေက်ာင္းေတာ္ရာ၊
စစ္တလင္း ျဖစ္ေပါ့သည္ခါ။

ဇြတ္အတင္းပ ၀င္ေရာက္ခါ၊
ေထရ္သံဃာ ဖမ္းရိုက္သဗ်ား။
မေထရ္အေပါင္းရဲ့ ေခါင္းေပၚမွာ၊
ေျခေတာ္ရာ က်ေပါ့လကြား။

ဒါနဲ႔လဲ ဟုတ္ေပါင္၊
အခ်ဳပ္အေႏွာင္ ေထာင္အိမ္ႀကား၊
၀ါကပ္ရရွာ။

စာတတ္တဲ့ ဘုန္းမဟာကို၊
ကတံုး၀ါ ရွင္အတုလို၊
သင္သမု ဘြဲတပ္ျပန္ရွာ။

မႀကား၀ံ့ မနာသာ၊
စိဥၹမာ သူ၀င္စား။

သာသနာဖ်က္တဲ့ နရက္ေကာင္ကို (နရက္-ငရဲ)
မနက္ေတာင္ ေတြ႔ခ်င္ဘုဗ်ား။

(သက်-ရဟန္းပ်ိဳ )

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့ပါဗ်ာ...